ვალერიან ვეკუა

აგვისტო 13, 2017

ვალერიან ვეკუა – შურიშ კარი

Filed under: Uncategorized — georgianeli @ 10:23 AM

10967204_863011723740713_1061173014_o

მიქ ენწყ დო ეიანწყინე
თე ქიანაშ შარა-კარი?
ირთაფ ქიანა უშულადო,
წყარ მისოფ, უბარს ქარი…
მის უჩქ რინაშ დუდ დო ბოლო,
ეკოხონ დო დიკოხონი,
ბრელს ძიუთ მეუღ შური,
ბრელსი გეძ კისერს ქონი.
ქიანაქ წართუა დო
ირჩქილუაფ ვაი-ვიში…
ქიანა თეში მუჭო წურსი,
გნარჩქინა ღორონთიში?!
კოჩის რჩქილათ ეშმაკიში
გოჭყოლადირ აფუ ჯიში…
კიბირეფს გოძირანს დო
ყოროფა უღ ვარჩხილიში…
სოფელიში ხაფანგეფს,
ნაპოტიკას ეშმაკიში,
მართალ კოჩი მერიებუ
ჭყოლოფუათ ღორონთიში…
სოფელს ბრელი ცოდა ხვილუ,
ნაშაყარა წანეფიში,
მარა ირფელს გინმოწონუნს
მარდ ნაკეთებ მართალიში.
თეშენ ირო საჭირო რე
სიკეთეში მათასალი,
რულქ თოლი გაგთოიღას,
კურცხას ორე მაზაკვალი.
ვოცადუქი მარდი ფთასე,
მემიღ ჩქიმი მონკა ჯვარი,
ვამთქუალუ დღას ვარ
ჸუმენულს ქოფჩე წყარი.
ღორონთ სი რექ გინმაჯინე
თე ქიანას ირფელიში,
თეშ გილაფრთი, თეშ იბცხოვრი,
ირო მიღუდ სქანი შიში,
ორქო, ვარჩხილ ვამშაყარუ,
მარდ ეწოპუნდ პირჯვარიში.
ირფელ ჸუჩა ვამომღალუ,
მუთ გუაკეთ, მუთი ქიფში.
შურობუმუ თეში რენო,
თისით გილაბ მუში კარი.
ქარქ მოიღუ და, ვაგაიჩენდუ,
თის იღანსი ვიშო ქარი.
ოხვამერსთ თისი ფხვამა,
უხვამ ჩქიმი წინაპარს,
ღვინს ფშუნდი მარდიანს,
მუწმომბუნდეს ხშირას ძმარს.
რეკნს, რეკნს, რეკნს ზარი,
მალას მურსი მაცხოვარი.
ეწოპუნა ქრისტეშ ჯვარი,
თიქ განჯ ჩქინი შურიშ კარი.
ღორონთ, მისი ეიაწონე
სქანი ძალა, ნასაქვარი?
მიმსახურ დო ვამკილუა
ჭიჭე ხანს შურიშ კარი.

ქართი
05.07.2017 წანა

 

Advertisements

ივლისი 9, 2016

ვალერიან ვეკუა – შეგონება

10967204_863011723740713_1061173014_o
ჭიანჭველა ფრთებს რომ ისხამს,
იღუპება მაშინ…
ყვავზე ბულბულს როგორ იტყვი?
ხომ ეტყობა ხმაში?…

ვირს თუ ანდობ ოსტატობას,
გავირდება ბავშვი.
ღორს აძლიო მარგალიტი,
ჩაგეყრება წყალში…

გლეხს უხდება თოხი, ბარი
და ფუსფუსი ზვარში,
ვერ გახდება კვიცი რაში,
თუ არ მოგდგამს გვარში…

ქ. თბილისი
გიორგობისთვის 30, 2012 წელი

მაისი 26, 2016

ვალერიან ვეკუა – ტატი

10967204_863011723740713_1061173014_o

 

ტატალ ჯალაღონია-ვეკუას

სავეკუოშ შინს თხილანქ, ოსურ-პატონ, ტატი,
სქანი დოხვამილაფაშენ ქორხვად ქვერსემ მარდი,
ძგრ დღას ვაგითას, ირო გითას ვარდი,
სავეკუოშ ჭუმანერიშ ქორჭკომუნს დარდი.

ბორჯი მუთას დუგარკენს, ვართ ულირ წანეფი,
რჩქინელ სკუალეფ რყუნს, რჩქინელ მოთალეფი,
უღუშ ღალა ბადაწკუმა ოღალ ვარდუ ეფი,
თეშენ მარდის გიცხადუთ არძო ვეკუეფი.

ახუთი-სავეკუო-ქართი
11 მარტი, 2016

ვალერიან ვეკუა – სტუმარ ვორექ ქიანას

10967204_863011723740713_1061173014_o
სოფელ, მუს მამარდუქ?
სქან გორჩქინელ ვორდე ვარა,
დღაშ დო სერით იბხანდუქ,
ვამოკონო შურიშ ღალა?

ართ განეფი იბირს, მარა
ბრელი ხოლო დუს იჭყანა,
დიხა სქანით მიგოჩქ, მარა
ღორონთიშ კარს ვაგიღ ჭყანა…

სტუმარ ვორექ ქიანას,
ქუვორკინუქ ჩქიმი დღას,
ძორი სი თაქ ქოჲღუდას,
ღორონთ გომჯანს მუში კარს.

ქართი
22 ფრევალ, 2016

მაისი 21, 2016

ვალერიან ვეკუა – ნინო სიჭინას

10967204_863011723740713_1061173014_o

შური უნთხანს დიდაში,
თქუანა დიდაშ დაშენი,
ვართ ყოროფა რე ნაკლები
დიდაშ ყოროფაშენი…

მოტოლუათ რე ნახანდით,
ნახანდიშ ალალ დიდაშ,
მიდგას მუთ ოკონ თქუას,
მა თენა ბწანს ათაში…

კინ თი ნინო რექ ამდღათი,
ვანდურუქ განათლებას,
ხასლას ელურდი არძას,
ლხინს დო გაჭირებას…

ბორჯი სოდგარენ მისოფ,
წანა გეთხოზ წანას,
არძა მოცოდუ, მისით
ზსხრ დო ხორცი ვაწანს…

ქართი.

ვალერიან ვეკუა – ნინო სიჭინავას

10967204_863011723740713_1061173014_o

 

მოყვასის სიყვარულს მარტო სახარებით ვერ ისწავლი,
თუ სისხლი არ გიყიჟინებს ამას.

ვალერიან ვეკუას სენტენციებიდა

 დეიდას დედის სურნელი
ასდისო, ჩემო დედის და,
არც სიყვარული ხუნდება
განვლილი დრო და წლებითა.

ამაგი გამზრდელ დეიდის
დედის ამაგის ტოლია,
აზრი, ამაზე უფრორე,
აღარ არსებობს ორია.

დღესაც იგივე ნინო ხარ
აზრი, გონება, ნიჭითა,
გვერდით იდექი ყოველთვის,
თუ ვინმეს რამე უჭირდა…

წლები რამდენი გავიდა,
წყლებიც ჩაივლის ათასი,
წინ არაფერი არ უდგას,
რომ კაცს უყვარდეს მოყვასი.

ქ. თბილისი

მაისი 11, 2016

ვალერიან ვეკუა – ჩემო სტუმარო

10967204_863011723740713_1061173014_o
“კარგო სტუმარო,
დაუვიწყარო,
შესვი, გაამოს
ეს წმინდა წყარო”.

აკაკი წერეთელი

ჩემო სტუმარო,
მორცხვად ნუ ხარო,
მსურს გადღეგრძელო,
ყანწი დავცალო.

გითხრა სალხინო,
რომ მოგალხინო…
შენც გაიხარო,
მეც გამახარო…

ფეხბედნიერო,
ღვთისაგან ხარო,
მოლხენის წყაროვ,
სუფრის მზე ხარო…

ვალერიან ვეკუა – კაცი

10967204_863011723740713_1061173014_o
აღესრულა კაცი,
სოფლად დანაქანცი,
შეეგება ზეცა,
იქ დახვდება მზეცა…

ღვთისგან რომ მიეცა,
წიგნი დაიკეცა…
ამ ცხოვრების წესით,
მტკიცე, ურწმენესით.

აღესრულა კაცი,
სოფლად დანაქანცი,
შეეგება ზეცა,
იქ დახვდება მზეცა…

ვალერიან ვეკუა – სახელი

10967204_863011723740713_1061173014_o
წუთისოფელი არაა გრძელი,
უფლის დადგენილს როგორღა შეცვლი?
ამ ქვეყნად რჩება მხოლოდ სახელი,
თავში გიხლიათ ოქროც და ვერცხლიც.

ქ. თბილისი
17.04.2010 წელი

ვალერიან ვეკუა – ბედნიერი ერთხელ კვდება

10967204_863011723740713_1061173014_o
დაკარგული თუ არ გტკივა,
არ გცოდნია მისი ფასი,
კაცი არა, ფუღურო ხარ,
თუ დაკარგე ასე მრწამსი.

ცოდვის ტბაში რომ იბანო,
როგორ უნდა განიბანო,
თუ არ გინდა კაცს რომ ავნო,
მერე თქმული არ ინანო?

ბედნიერი ერთხელ კვდება,
თუა კაცი, არც არსება.
არაკაცი ეწოდება,
თუ არა აქვს კაცს ღირსება.

ქ. თბილისი.
01.04.2016

Older Posts »

Create a free website or blog at WordPress.com.